Regenboog brug

Aan deze kant van de hemel is een plaats die regenboogbrug heet. Wanneer een geliefd huisdier overlijdt gaat het naar de regenboogbrug. Er zijn weiden en heuvels voor onze speciale vrienden, zodat ze samen kunnen rennen en spelen. Er is een overvloed aan eten, drinken en zonneschijn en onze vrienden zijn er gelukkig.

Dieren die ziek en oud waren worden weer gezond en sterk, dieren die gewond of verminkt waren worden heel gemaakt, zoals wij ze ons herinneren in onze dromen van dagen die voorbij zijn. De dieren zijn blij en tevreden er is maar een ding wat ze missen die speciale persoon waar ze zo aan gehecht waren, die ze achter moesten laten.

Ze spelen en rennen samen, maar de dag komt dat er één plotseling stop en in de verte staart. De heldere ogen oplettend, het lijf trilt van verwachting. Ineens rent ze van de groep weg, vliegt over het gras haar benen dragen sneller en sneller.

Ze heeft jou gezien en wanneer jij en je speciale vriend eindelijk weer samen zijn, omhelzen jullie elkaar in een vreugdevolle hereniging, nu verlaten jullie elkaar nooit meer.

De blijde kussen regen over je gezicht, je handen strelen dat geliefde hoofd en eens te meer kijk je in de ogen van je lieveling, die je zo lang hebt moeten missen, maar nooit bent vergeten.

En dan gaan jullie samen over de regenboogbrug.

Liefdevol aandenken
Voor altijd in ons Hart
BunTzu
 

Veel veel te vroeg ben je van ons heen gegaan, Je kwam als dapper pupje in
ons midden en ons leven werd zo mooi, door jou kregen wij nieuwe
vrienden want jij bracht ons naar buiten.
En naar de hondenschool, je deed zo je best bij de gehoorzaamheid geen
andere hond kon zo vlug zijn aportje zoeken als jij, Jij was mijn Flyball
hondje, ook al was je niet de snelste, toch heb je zo dikwijls de eerste
plaats behaald met je team, je mocht zelf twee keer deelnemen aan
Europees kampioenschap flyball, die je dan beide gewonnen hebt, ik was
steeds zo trots op jou, je stond steeds klaar om ons te groeten als wij
thuis kwamen en om te spelen . Wij hebben zo dikwijls gezegd onze
Bun Tzu verstaat vlaams want je was altijd aan het meeluisteren om te zien
dat wij niet weg gingen zodat je mee kon rijden met de auto want dat was wel
het liefste wat je deed, en dan was je steeds zo vrolijk. Toen onze Niels
ziek was, heb jij hem beter gemaakt, je was er om ons te troosten toen Vava
en Moemoe zijn heengegaan. In april merkte wij een heel klein gezwel op
je buikje, zo onschuldig, we hebben dat dadelijk laten weg halen, en jij bleef
zo dapper, maar in augustus kwamen er terug gezwelletje, na een zware
operatie werd je weer beter, maar enkele dagen later kregen wij het
slechte nieuws, dat die gezwelletje niet zo onschuldig waren, maar tot
de 3 de graad kwaadaardig, Maar toch kwam je er bovenop, je was een
echte doorzetter en je wilde steeds terug werken en klaar staan.
Toen wij dachten dat alles voorbij was, verschenen er in oktober terug van
die boosdoeners, en je werd voor de 3 de keer geopereerd, steeds was
je zo sterk, en Jij kwam er steeds bovenop, maar wij bleven de kanker niet
voor , opnieuw verschenen ze overal, niet meer aan je melkklieren want
die waren verwijderd, en deze keer werd het jou te veel, je keek naar ons om
te zeggen , laat mij nu maar gaan naar de regenboogbrug, waar ik terug
beter word, waar ik terug kan rennen en spelen met de bal. Wij zijn U
zo dankbaar Bun Tzu voor je vriendschap en liefde die je ons gaf,
nooit nee nooit zullen wij jou vergeten, je zult eeuwig in ons hartje
blijven bestaan. En wij weten zeker, eens onze tijd is gekomen,
dat je volverwachting op ons staat te wachten aan de poort van
de regenboogbrug.

 

Liefdevol aandenken
Voor altijd in ons Hart
Zoefke
Onze Zoefke was een foxterriër, het was ons kindje in huis . Toen zij 5 jaar oud was, werd onze Niels geboren en ons zoefke is nooit jaloers geweest omdat toen de aandacht naar onze Niels ging. Niels en ons Zoefke werden de beste kamerraden. Zoefke stond steeds klaar om mee te spelen en kon gekke toeren uit halen . Ze zou op 2 april 16 geworden zijn, maar jammer genoeg heeft ze op 21 februari 1995 een hartinfarct gehad en dit heeft ze spijtig genoeg niet overleeft. Wij hebben veel verdriet gehad met haar verlies zodat wij 8 jaar geen hond meer hadden.

<